သူနာပြုဆရာမလေးနှင့် ကာလသားခေါင်း
ခင်ခင်လေးတစ်ယောက်သူနာပြုသင်တန်း
ဆင်းပြီးတောရွာလေးတစ်ရွာမှတာဝန်ကျ
တယ်။
အသက်ကငယ်ငယ်ရုပ်ရည်လေးကရှိတော့အဖြူနှင့်အနီလေးတွဲဝတ်ထားရင်ကျက်သရေရှိ
လုံးဝန်းပြီးတောင့်တင်းတဲ့တင်သားလေးက
အိချောပိုထက်သာတယ်။အွန်း တင်ပဲရှိတယ်
ထင်လားရင်လဲရှိတယ်။မြန်မာဝတ်စုံလေးနှင့်ဆိုမြင်သူတိုင်းချစ်ကြတယ်။ဒါပေမယ့်ခင်ခင်လေးမှာရာ်းစားသနာမရှိခဲ့ဘူး။ကြိုက်တဲ့သူတွေရှိပေမယ့်လည်းခင်ခင်လေးစိတ်မဝင်စားရဲဘူး
ဘာလို့လဲဆိုတော့ခင်ခင်လေးမိဘကဆင်းရဲတယ်။မိဘကပညာသင်ပေးနေတဲ့အရွယ်မှာ
ရည်းစားသနာများထားခဲ့ရင်မိဘကပြောဆိုပြီးပညာဆက်သင်ခွင့်ရမှာမဟုတ်လို့ပဲ။
"ကဲညီမ ညီမလေးကိုဒီရွာကလူတွေနှင့်မိတ်ဆက်ပေး
မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ရှင့်ဆရာ"
"ဒီနေ့ ခင်များတို့ရွာကိုအသစ်ရောက်လာတဲ့
သားဖွားဆရာမလေးပါ၊သူ့နာမည်ကခင်ခင်
လေးတဲ့၊ဝန်ထမ်းအသစ်တွေချပေးတဲ့အတွက်
အဆင်မပြေတာလေးတွေရှိရင်ဒီရွာကရပ်မိ
ရပ်ဖတွေကကူညီစောင့်ရှောက်ပေးစေချင်
တယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာကြီး၊ကျနော်တို့စောင့်ရှောက်ပေးပါမယ်၊အခုတော့ဆေးပေးခန်းကဆောက်နေဆဲကာလဆိုတော့ကာဆရာမလေးကို
ကျနော်တို့ရွာကသင့်တော်တဲ့အိမ်တစ်အိမ်မှာနေရာမှာစီစဉ်ပးပါ့မယ်"
"ဒီကိစ္စက ဥက္ကဌကြီးတို့ကိုအားကိုးရမှာပဲ"
"ရပါတယ်ဆရာကြီး၊ကျနော်တို့ရွာရဲ့ကျန်းမာ
ရေးနိမ့်ကျတဲ့အခြေအနေတွေတိုးတက်လာပေါင်ကျေးရွာဆေးပေးခန်းနှင့်ဝန်ထမ်းချပေးတဲ့အတွက်ဆရာကြီးတို့ကိုအထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ကဲဒီလိုဆိုကျနော်ဥက္ကဌကြီးတို့နဲ့ကျနော့်ဝန်ထမ်းကိုစိတ်ချထားခဲ့ပါမယ်"
မြို့နယ်ဆရာဝန်ကြီးပြန်သွားပြီးနောက်
မှာတော့
"ဆရာမလေး ဘာမှအားမငယ်နဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့ရှင့်"
"ဆရာမလေးကို ဒေါ် ထားတို့အိမ်မှာနေရာချ
ပေးပါ့မယ်။ဒေါ်ထားတို့အိမ်ကကျယ်လဲကျယ်တယ်ရေတွင်းနှင့်လည်းနီးတယ်။"
"ဟုတ်ကဲ့ဦးသင့်တော်အောင်စီစဉ်ပေးပါ"
"ဒေါ်ထားရေ ကျနော်ခင်များကိုတာဝန်ပေး
လိုက်ပြီ"
"အမလေးကိုရင်ရယ် ကျမကဒီလိုသမီးချောချောလေးအိမ်လာနေတာကိုပဲအရမ်းဝမ်းသာလှပါပြီ"
"လာသမီးလေး အဒေါ်တို့အိမ်ကိုလာလိုက်ခဲ့"
"မင်းမင်းအောင်ရေနင် ငါ့သမီးလေးအထုတ်
တွေသယ်ခဲ့တော့"
ခင်ခင်လေး ကကိုကိုမင်းမင်းအောင်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။တောသားဆိုပေမယ့်အသားကမမဲဘူး
ရုပ်ရည်ခပ်သန့်သန့်လေးနှင့်ကျန်းမာသန်စွမ်း
တဲ့သူမျိုး၊လို့တွေးနေတုန်း
"သမီးလေး လိုအပ်တာရှိရင်မင်းမင်းကိုခိုင်း
အဲဒါ အဒေါ့်တူပဲ"
"ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်"
ရွာစပ်လေးမှာ ဒေါ်ထားရဲ့အိမ်ကိုလိုက်ခဲ့တယ်
အိမ်ခြံဝင်းမှာရေတွင်းလေးနှင့်အိမ်ရှေ့မှာလမ်း
ဘေးမှာလယ်ကွင်းတွေသန့်ရှင်းတဲ့လေကိုရူလို့ရတာပဲဆိုပြီခင်ခင်လေးသဘောကျသွားတယ်
"လာသမီးလေးသမီးလေးနေမယ့်အခန်းပြမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်"
"မင်းမင်းရေ သမီးလေးနေမယ့်အခန်းရှင်းပေးစမ်းပါအုံး
ကွယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ဒေါ်လေး"
မင်းမင်းတစ်ယောက်ဖင်ပေါ့စွာအခန်းကိုရှင်းလင်းပေးလိုက်တယ်။အဒေါ့်အိမ်နှင့်မင်းမင်းတို့အိမ်ကခြံဝင်းတဝင်းထဲ။ဆရာမလေးကလဲ
အရမ်းလှတော့မင်းမင်းရင်ခုန်နေပြီ။
"ဆရာမလေးရေ ပြီးပြီဗျ"
"အာ ကိုမင်းမင်းကလည်းဆရာမလို့မခေါ်ပါနှင့်ရှင်
ခင်လေးလို့ပဲခေါ်ပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ခင်လေး"
ခင်လေး အခန်းကိုနေရာလေးချလိုက်တယ်။
အခန်းနောက်ဘက်မှာပြူတင်းပေါက်ကလေးနှင့်မို့အလင်းရောင်လေးရတယ်။ပါလာတဲ့အလှပြင်ပစ္စည်းကိုနေရာလေးချ၊အိပ်ရာလေးခင်းပြီးလှဲချလိုက်ပြီးနားလိုက်တော့အိပ်ပျော်သွားတော့တယ်။
"ခင်လေး ခင်လေး"
"ဟင် "
"အိပ်ပျော်နေတာလား"
"ဟုတ်ကဲ့ကိုမင်းမင်း"
"ခင်လေးရေချိုးဖို့ကျနော်ရေဖြည့်ထားတယ်"
"အားနာစရာကိုမင်းရယ်"
"အားမနာနှင့်ဗျ၊ရေတွင်းနားမှာရေအိုးရှိတယ်
အဲဒီမှာချိုးရမယ်"
ခင်လေးရေတွင်းနားလှမ်းကြည့်တော့ခြောက်လုံးဝင်စဉ့်အိုးလေးနှင့်သစ်သားပြားကြီးတပြားခင်းထားတဲ့နေရာလေး၊ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ
ခင်လေးရှက်သွားတယ်။အဆောင်မှာနေတုန်းကရေချိုးရင်တကိုယ်လုံးချွတ်ပြီးရေချိုးခဲ့တာ
အခုတော့ဟင်းလင်းပြင်ကြီး
"အင်းလေ သူဓလေ့နှင့်သူပဲလေ"
"ခင်လေး ရေချိုးရတာအဆင်မပြေလို့လား"
"ဟုတ်တယ်ကိုမင်းမင်း"
"အင်းလေ ခင်လေးကအပျိုလေးဆိုတော့ရှက်နေမှာပဲ"
:"အဲဒီလိုမျိုးတော့မဟုတ်ဘူးကိုမင်းမင်း၊ချိုး
းနေကြနေရာမဟုတ်လို့ပါ၊ကျမတို့အနေနှင့်
ရှက်တာတွေကိုခွာချပြီးအလုပ်လုပ်ရတာမ
လား"
"အင်းဟုတ်တယ်ဗျ။မမြင်ဝ့ံဆေးဆရာတဲ့၊
ခင်လေးတို့အနေနှင့်ကကျတော်တို့မမြင်ဖူးတဲ့အရာတွေလည်းမြင်ဖူးနေမှာပဲ"
"အင်းအဲတာလည်းဟုတ်တယ်၊သိတဲ့အတိုင်း
လေ၊ခင်လေးကသားဖွားဆရာမဆိုတော့
လည်းမမြင်ဝံ့တာမရှိဘူးပေါ့"
"ဟုတ်ပါပြီ။သူများဟာတွေမြင်ဖူးပြီးကိုယ့်အလှည့်ကျရင်ကြောက်မနေနှင့်တော့"
"ဟော့တော် ကိုမင်းမင်း"
"ဟားးစတာပါဗျာ။ကျနော်ရှောင်ပေးပါ့မယ်"
မင်းမင်းနှင့်တွေ့ပြီးခင်လေးပျော်လာတယ်။
ရွာမှာတာဝန်ကျရင်ပျင်းနေမှာလို့ထင်ခဲ့ပေ
မယ့်အခုတော့မပျင်းရတော့ဘူးလေ
ခင်လေးရေချိုးပြီးရင်ဘတ်ပေါ်သဘက်လွှမ်း
ပြီးအိမ်ပေါ်တက်ခဲ့တယ်။အခန်းထဲဝင်ပြီးသ
နပ်ခါးရေကြဲလေးလိမ်းကာအဝတ်လဲပြီး
ထွက်ခဲ့တယ်။
"သမီးရေ စားလို့ရပြီကွဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်"
"မင်းမင်းနင်လဲတစ်ခါတည်းစားလိုက်လေ"
"ဟုတ်ကဲ့ဒေါ်လေး"
မင်းမင်း၊နှင့်ဒေါ်လေးတို့စားဝိုင်းကိုခင်လေးဝင်စားလိုက်တယ်။
"စားကောင်းရဲ့လား သမီး"
"ကောင်းတယ် အဒေါ်"
"ထမင်းစားပြီးတော့လာသမီးလက်ဖက်လေးစားပြီးစကားလေးပြောကြတာပေါ့ကွယ်"
"ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်"
"ရေနွေးကြမ်းဝိုင်းလေးမှာ ခင်လေးတို့စကား
ပြောနေကြတယ်။ရှစ်နာရီခွဲအချိန်ရောက်
တော့
"သမီးလေးစကားပြောချင်သေးရင်ပြော၊
အဒေါ်တော့အိပ်ချင်ပြီ"
တောဓလေ့ကလူတွေအစောကြီးအိပ်အစော
ကြီးထရတော့ဒေါ်ထားအိပ်ရာဝင်သွားပြီ။
"ခင်လေးအိပ်ရင်အိပ်တော့လေ"
"နေ့လည်ကအိပ်ထားတော့ခင်လေးမအိပ်ချင်သေးပါဘူး"
"အင်း ကိုမင်းလဲမအိပ်ချင်သေးပါဘူး၊ခင်လေးမအိပ်ချင်သေးဘူးဆိုရင်ဆက်စကားပြောကြမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ကိုမင်း"
သင်တန်းတုန်းကအတွေ့အကြုံတွေကိုဟာသ
ပြောဖြစ်ကြတယ်၊ဒီလိုနဲ့စကားပြောရင်းရင်နီးသထက်ရင်းနီးလာကြတယ်။တဖြေးဖြေးနှင့်ခလေးမွေးတာကိုပြောပြဖြစ်လာတဲ့အဆင့်
ရောက်ခဲ့တယ်။ညနက်လာတော့
"အင်း ခင်လေးနှင့်စကားသာပြောနေရရင်တညလုံးပြောဖြစ်မယ်"
"ဟော့တော့ ကိုမင်းအိပ်ရေးပျက်မယ်လေ"
"ကျနော်ကရပါတယ်ဗျ၊ခင်လေးအတွက်ပဲ
စိတ်ပူတာ"
"ရှင်ဘာဖြစ်လို့ ကိုမင်း"
"ဒီလိုဗျာ မီးထွန်းပြီးစကားပြောနေရင်လမ်း
သွားလမ်းလာတွေကခင်လေးအပေါ်တမျိုး
မြင်မှာစိုးလို့ပါ"
"ဘယ်လ်ုမြင်ကြမှာလဲကိုမင်း"
"အခုမှရောက်လာတဲ့ဆရာမလေးကို မင်းမင်း
တို့ကချိုင်နေပြီလို့လေ"
"ခစ် ခစ် ခစ်"
"တကယ်ပါကျနော်တို့တောရွာတွေကအမြင်
မကျယ်သေးတော့ပြောကြသေးတယ်လေ"
"အင်းဒါနှင့် ရွာတွေမှာသမီးရည်းစားတွေကျစ
ကားဘယ်လိုပြောကြလဲ"
"ညဘက်ပြောချင်ရင်အချိန်းအဆက်လုပ်ရ
တာပေါ့"
"ဘယ်သွားပြောကြလဲ"
"အဝေးကြီးမသွားဘူးလေ၊အဆင်ပြေရင်အိမ်
နီးအနားမှာပဲပြောကြတာ"
"အင်း"
"အဲဒါထက်အဆင်ပြေရင်ကောင်မလေးဆီမှာပဲပြောဖြစ်တာပေါ့"
"ခစ် ခစ် အခန်းထဲခေါ်ပြောတာလား"
"အင်းကျနော်တို့လဲကင်းစောင့်လုပ်ဖူးတယ်"
"ဟော့တော် ကိုမင်းမင်း"
"မနက်ဖြန်ဘာလုပ်စရာရှိလဲခင်လေး"
"အင်း မနက်ဖြန် ရွာနီးစပ်ကရွာတွေကိုသွား
ချင်တရ်။သူတို့တွေသိအောင်လည်းပြောပြချင်တယ်"
"ကျနော်လိုက်ပို့ပေးမယ်"
"ကျေးဇူးပါကိုမင်းမင်း"
"ဟင်းးဟင်း အခုတော့မသွားဖူးသေးဘဲနှင့်ကျေးဇူးတင်နေတာသွားကြည့်မှကျနော့်ကိုအပြစ်မပြောနဲ့"
"ဟင်ဘာလို့ကိုမင်းမင်း"
"ကျနော်တို့ရွာတွေကိုသွားရင်လှည်းလမ်း
ကြောင်းကနေဆိုင်ကယ်မောင်းရတာလေ၊အ
ရမ်းလမ်းဆိုးတယ်"
"အယ် တကယ်လား"
"မနက်ဖြန်ကျရင်သိရပြီပေါ့"
"ဟုတ်ကိုမင်းမင်း၊စကားပြောကောင်းနေတာ
ညတော်တော်နက်ပြီ၊ကိုမင်းမင်းလဲအိပ်တော့"
"ခင်လေးရောအိပ်တော့မလား"
"အင်းအိပ်မယ်လေ မနက်ကျရင်စောစောသွားလို့ရအောင်"
"ဟုတ်ပါပြီဗျာ"
ခင်လေးစောစောအိပ်လိုက်တယ်။ကိုမင်းမင်း
ရှိလို့ရွာနီးစပ်တွေကိုသွားလို့ရတယ်ဆိုပြီးတွေးကာမင်းမင်းကိုကျေးဇူးတင်မိတယ်။
်မနက်အိပ်ရာကနိုးလာတော့
"သမီးလေးနိုးလာပြီလား"
"ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်"
"ဒီမှာကောက်ညင်းပေါင်းရှိတယ်။ရေနွေးလဲရှိ
တယ်၊ကော်ဖီသောက်ချင်ရင် ကော်ဖီမစ်ရှိတယ်။မင်းမင်းလာပို့သွားတာ"
"ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်"
ခင်လေးမျက်နှာသစ် ပြီးကောက်ညင်းပေါင်းနှင့်ကော်ဖီသောက်လိုက်တယ်။ပြီးမှသနပ်ခါးလိမ်းကာအဝတ်အစားလဲပြီးအိမ်ရှေ့ကစောင့်တယ်။မင်းမင်းကဆိုင်ကယ်နှင့်ရောက်လာပြီး
"ခင်လေးသွားလို့ရပြီလား"
"ရပြီလေကိုမင်း"
"ဟေ့ မင်းမင်းဖြေးဖြေးမောင်းအုံး"
"ဟုတ်ကဲ့ဒေါ်လေး"
"လာခင်လေးသွားကြရအောင်"
ခင်လေးကိုယ်မင်းဆိုင်ကယ်နောက်ကထိုင်လိုက်တယ်။ရွာပြင်ရောက်လာတော့
"ခင်လေးပြုတ်ကြမယ်နှော်"
"ဟုတ်ကိုမင်း"
"အားမနာနဲ့ကျနော့်ခါးဖက်ထား"
"အမယ် ကိုမင်းနှော်"
"တကယ်ပြောတာလမ်းကြမ်းတယ်"
ခင်လေးမဝ့ံမရဲဖြစ်ကာကိုမင်းခါးကိုဖက်လိုက်တယ်။လမ်းကလည်းအရမ်းဆိုးတော့ကိုမင်းခါးကိုတင်းတင်းလေးဖက်လိုက်တော့နို့တွေကကိုမင်းကျောကိုထိကပ်နေတယ်။အခုလိုမျိုး
ဆိုင်ကယ်စီးရတော့ခင်လေးစိတ်ထဲတမျိုးကြီး
ဖြစ်နေတယ်။ရင်လဲခုန်တယ်။
မင်းမင်းမှာမိမိကျောကိုခင်လေးရင်ဘတ်နှင့်ကပ်ပြီးဖက်ထားတော့စိတ်ထဲတမျိုးဖြစ်လာကာလီးကတောင်လာတယ်။သာရာတဲ့အထိအတွေ့ကဖြစ်လာတယ်။စိတ်ထဲမှာလည်းခင်းလေးကိုလိုးရရင်အရမ်းကောင်းမှာပဲလို့တွေးနေပြီးလိုးလို့ရအောင်ငြံစည်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့တယ်။
"ရရဲ့လား ခင်လေး"
"အင်း ရတယ် ကိုမင်း"
မေးသူနှင့်ဖြေသူအသံတွေကမူမမှန်တော့ပေ။
နှစ်ယောက်သားစိတ်တွေဂယောက်ကယက်နှင့်ဖြစ်နေပြီ။နှစ်ဦးသားလည်းရိပ်မိနေတယ်။
ရွာငါးရွာကိုသွားပြီးနောက်ခင်လေးတို့ပြန်လာကြတယ်။
"ခင်လေး အဆင်ပြေရဲ့လား"
"အင်းလူလဲညောင်းကိုက်နေပြီ'
"ခင်လေးတော့မသိဘူး၊ကျနော်တောင်ဖင်ကျိမ်းနေပြီ"
"ခစ် ခစ် ခစ်၊ကိုမင်းကလဲ"
"ခင်လေးကရောအတူတူပဲလေ"
ညနေအိမ်ရောက်တော့
"ကဲခင်လေးရေနားလိုက်အုံး၊ကျနော်ညနေ
မှပြန်လာတော့မယ်"
"ဟုတ်ကိုမင်း"
ခင်လေးလဲ ပင်ပန်းတာမို့နားရင်းအိပ်လိုက်တယ်။ညနေစောင်းမှနိုးကာရေချိုးလိုက်တယ်။လန်းဆန်းသွားသလိုခံစားရပေမယ့်တကိုယ်လုံးကိုင်ရိုက်ထားသလိုနာကျင်နေတယ်။
"သမီးရေ အဒေါ်မှာကိစ္စပေါ်လာလို့ဟိုဘက်ရွာသွားရမယ်၊မင်းမင်းကိုခေါ်သွားလိုက်ဦးမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်"
"တကယ်လို့အရေးကြီးကိစ္စကြောင့်ပြန်မလာနိုင်ရင်မင်းမင်းအမေခေါ်အိပ်လိုက်နှော်"
"ရပါတယ်အဒေါ်"
"အေးကွယ်မသွားမဖြစ်လို့သာသွားရမှာသမီးလေးကိုအားနာလိုက်တာ"
"သွားပါအဒေါ်ရယ်ဘာမှနောက်ဆံတင်းမနေနှင့်"
အေးကွယ်"
်ကိုမင်းမင်းနှင့်အဒေါ်ဆိုင်ကယ်စီးပြီးထွက်သွားတယ်။ခင်လေးလဲထမင်းခူးခပ်စားလိုက်ပြီး
ညခုနှစ်နာရီလောက်ကြာတော့မင်းမင်းရောက်
လာတယ်"
"ခင်လေးထမင်းစားပြီးပြီလား"
"ဟုတ်ကိုမင်း"
"နေရတာအဆင်ပြေရဲ့လား"
"နာနေတာပေါ့၊ကျောတွေခါးတွေလဲအောင့်နေ
တာပဲ"
"အင်းလေ စီးနေမကျတော့ဒီလိုပဲဖြစ်မှာ"
"အင်းပေါ့ ကိုမင်းကမဖြစ်ဘူးလား
"မဖြစ်ပါဘူး"
"အင်း အဒေါ်ရှိရင် အဒေါ်ကိုခနနှိပ်ခိုင်းရင်ရမှာ"
"အာ ကိုမင်းကလည်းလူကြီးကိုအားနာစရာ"
"ကျနော့်အဒေါ်ကသဘောကောင်းပါတယ်"
"ဒါပေမယ့်"
"ဟင်းးးကျနော့်အစားနှိပ်ပေးတယ်လို့သဘောထားခိုင်းလိုက်မယ်"
"အမ် ဘယ်လိုဘယ်လို"
"ဒီလိုခင်လေး ခါတိုင်းအဒေါ်နေမကောင်းရင်ကျနော်နှိပ်ပေး
နေကြလေ"
"အခုခင်လေးနေလို့မကောင်းတော့ကျနော့်အတွက်အစားထိုးပေးနှိပ်ခိုင်းပေးတာပြောတာပါ"
"ခစ် ခစ်ရပါတယ်ကိုမင်းရယ်"
အဒေါ်မရှိတော့စကားပြောရတာပိုလွတ်လပ်တယ်။ပြောရင်းနှင့်sexကိစ္စနည်းနည်းပါတယ်။ဒီတော့စိတ်ထဲတမျိုးလေးဖြစ်ပြီးအရသာရှိတယ်။မင်းမင်းသွေးတိုးစမ်းပြီးရသလောက်
ထည့်ပြောတယ်။သားဖွားဆရာမလေးဆိုတော့ဒီကိစ္စကပြောပလောက်အောင်မထူးခြားဘူး
လေ။ဒါပေမယ့်နှစ်ယောက်တည်းပြောရတော့ခင်လေးစိတ်တွေလည်းတမျိုးဖြစ်နေပြီ။စကားပြောရင်းစိတ်ပါလာတယ်။ပြောရင်းညနက်လာပြီ။
"ခင်လေး တစ်ယောက်တည်းအိပ်ရဲလား"
"နည်းနည်းတော့ကြောက်တာပေါ့"
"အကိုလာအိပ်ပေးရမလား"
"အာ ကိုမင်းကလည်း"
"ဒီလိုလုပ်ပါလား ၊ကျနော်တံခါးပိတ်လိုက်မယ်။ညဘက်ကြီးဆရာမလေးတစ်ယောက်တည်းကျနော်ရှိနေတာလူမြင်ရင်မကောင်းဘူး"
"အင်းဟုတ်တယ်ကိုမင်း"
"မင်းမင်းတံခါးထပိတ်လိုက်တယ်"
ဖယောင်းတိုင်မှိန်ပြပြအောက်မှာနှစ်ယောက်သားရင်တွေခုန်နေပြီ။
ခင်လေးပြောရင်းကျောကအောင့်လာလို့တချက်ဆန့်လိုက်တယ်။
"ကျောတွေအောင့်နေတာလားခင်လေး"
"အင်းတကိုယ်လုံးအောင့်နေတာ"
"ကျနော်နှိပ်ပေးမယ်"
"ဟင့်ရတယ်မနှိပ်နဲ့ကိုမင်း၊ဆေးသောက်ထားတယ်"
"အားနာစရာမလိုဘူး"
"ခနလေးနှိပ်ရမှာ"
မင်းမင်းမရမကပြောလိုက်ပြီးခင်လေးအနားကပ်လိုက်တယ်။ခင်လေးမှာလည်းနှိပ်လိုက်ရင်သက်သာသွားမယ်အထင်နှင့်မို့
"အင်းကိုမင်း"
"ခင်လေးမှောက်အိပ်လိုက်"
"အင်း"
"ခနလေးစောင်လေးနှင့်ခေါင်းအုံးလေးယူလိုက်မယ်"
ကိုမင်းအဒေါ့်အခန်းထဲကခေါင်းအုံးနှင့်စောင်ယူကာကြမ်းပေါ်စောင်ခင်းပြီး
"ရပြီခင်လေးမှောက်အိပ်လိုက်"
ခင်လေးခေါင်းအုံးပေါ်မှောက်ချလိုက်တယ်။မင်းမင်းလည်းဒီအခြေအနေဆိုရင်မဆိုးဘူးဆို
ပြီးခင်လေးအနားကပ်ပြီးဒူးထောက်ကာကျောပြင်ကိုစမ်းပြီးလက်မနှင့်ခါးကြောကိုဖြေးဖြေးချင်းနှိပ်လိုက်တယ်။အထိအတွေ့ကအိစက်ညက်ညောလွန်းလို့လီးကဆတ်ကနဲတောင်လာပြီ။လက်မနှင့်ခါးကြောလေးကိုခွညှပ်ကာဖြေးဖြေးချင်းအပေါ်အောက်ဆွဲပေးလိုက်တယ်။
"အာ့
"နာလို့လားခင်လေး နည်းနည်းလေးကိုမင်း"
"အင်းကျနော့်မှာဆေးရှိတယ်"
"အပူဆိုရင်မခံနိုင်ဘူးကိုမင်း"
"အအေးဆေးရှိတယ် ခင်လေး"
"အင်းကိုမင်း"
ကိုမင်းဆေးဘူးကိုလှမ်းယူပြီညှစ်ထုတ်ကာအ
ခင်လေးအကျႌ ကိုမပြီးကျောပြင်ကိုပွတ်လိုက်
တယ်။ပြီးမှတဖြေးဖြေးလက်မလေးနှင့်နှိပ်ပေးလိုက်ပြီး
"ခင်လေးရတယ်မလား"
"အင်း"
ကိုမင်းလုံချည်ကိုဖြေလျော့ပြီးတင်သားနားအထိဆေးလိမ်းကာပွတ်ပေးလိုက်တယ်။
ခင်လေးစိတ်တွေဝေခွဲမရဘူး၊တဖြေးဖြေးနယ်ကျွံလာတဲ့ကိုမင်းလက်တွေကခင်လေးလုံးချည်ကိုဖြေချနေပြီ။အိမ်နေရင်းအတွင်းခံကမဝတ်ထားတော့ရင်ထဲတမျိုးဖြစ်လာကာတင်သားနှစ်ဘက်အားတင်းပြီးညစ်ထားလိုက်တယ်။
ကိုမင်းလည်းတင်သားတွေကိုမထိတထိလုပ်ပြီးခင်လေးစိတ်ပါအောင်ဆွလာတယ်။တင်သားနှစ်ဘက်ကိုပါလက်နှင့်ဖိနှိပ်ပေးပြီးဘေးနှစ်ဖက်ဆွဲချတယ်။အမှန်ကဖင်ကြားအထိမြင်ရ
အောင်လုပ်ဆောင်နေတာပါ။
ခင်လေးမှာရှေ့တိုးရကောင်းမလားနောက်ဆုတ်ရကောင်းမလားတွေးနေတုန်းမှာပင်ကိုမင်းကခင်လေးအပေါ်ကခွပြီးထိုင်လိုက်တယ်။
"အာ ကိုမင်းအဲလိုမလုပ်နဲ့လေ"
"မဟုတ်ဘူးခင်လေးအကြောကိုအားညီအောင်နှိပ်ချင်လို့ပါ"
"အင်းပါ"
ကိုမင်းတဖြေးဖြေးနှင့်တဆင့်တက်ကာကျော်အေပါ်ဆေးလိမ်းရန်အတွက်ဘရာကိုအပေါ်တွန်းတင်လိုက်တယ်။ပြီးမှကျောတပြင်လုံးဆေးလိမ်းပြီးသက်ညှာစွာနှိပ်ပေးတယ်။ဒါပေမယ့်အပေါ်တွန်းတင်တဲ့ဘရာကအောက်ကိုပြန်ကျလာတယ်။ကိုမင်းကဘရာဂျိတ်ကိုဖြုတ်လ်ုက်တယ်။
"အာ ကိုမင်း"
တဖြေးဖြေးကိုမင်းကအပေါ်ထိရောက်လာသလိုခင်လေးဖင်ကြားကိုမင်းလီးကထောက်လာ
တယ်။
"လီးကြီးကခင်လေးဖင်ကိုထောက်နေတာခင်လေးသိပေမယ့်မပြောရဲဘူး"
ခင်လေးစိတ်တွေထလာပြီးပိပိကအရည်စိုလာပြီလေ။
"ရပြီကိုမင်း"
"အင်းအပေါ်ကတော့ရပြီပေါင်တွေနာနေမှာပဲလေ"
"ရပါပြီကိုမင်းကလည်း"
ထိုစဉ်မှာပင်ဖယောင်းတိုင်မီးလေးငြိမ်းသွားရတယ်။
"ဟော့တော့မီးငြိမ်းသွားပြီ"
"အင်း ခင်လေး ကိုမင်းဒီမှာပဲအိပ်တော့မယ်"
"ကိုမင်းကလည်းမဖြစ်ပါဘူးဆို"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"အင်းပြောတတ်ဘူး"
"အင်းလေမပြောနဲ့တော့ခင်လေး"
ကိုမင်းခင်လေးကိုဖက်လိုက်ပြီး
'နမ်းလိုက်ကာ
"ကျနော်အရမ်းချစ်နေပြီခင်လေး"
"အို..ကိုမင်းနှော်"
ခင်လေးလဲစိတ်တွေဂယောင်ချောက်ခြားသွား
ပြီးကိုမင်းကိုပြန်ဖက်ထားလိုက်တယ်။အထိအတွေ့မှာခင်လေးတစ်ယောက် ဆင်ခြင်တုံတရားတွေပျောက်ခဲ့ပြီးခင်လေးလည်းတဏှာရေစီးနောက်လိုက်မိခဲ့ပြီလေ။
ကိုမင်းမှာခင်လေးကိုဖက်ရင်းတင်သားတွေကိုပွတ်ပေးလိုက်တယ်။ခင်လေးနို့ရှိရာကိုအောက်သို့လျှောချပြီးခင်လေးနို့ကိုဖြေးညှင်းစွာစို့လိုက်တယ်။
"ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ်"
တကိုယ်လုံးကြက်သီးနွေးတွေတဖျန်းဖျန်းထပြီးခင်လေးအရမ်းကိုစိတ်တွေထလာတယ်။
နို့စို့ရင်းတင်ပါးကြားလက်သွင်းပြီးအဖုတ်ထဲကိုလက်နှင့်နှိုက်ရာလက်ထဲမှာစောက်ရည်အချို့ကပ်ပါလာခဲ့တယ်။
"ခင်လေးစိတ်တွေထန်စပြုနေပြီမှန်းကိုမင်း
တွေးမိပြီးခင်လေးနို့ကိုပုံစံအမျိုးမျိုးနှင့်ဖီးလ်
တက်အောင်စို့လိုက်ပြီးခင်လေးကိုပက်လက်လှန်ကာအပေါ်ကနေလိုက်တယ်။ပြီးမှနို့မှတဆင့်အောက်သို့ဆင်းကာစောက်ဖုတ်နေရာလေးကိုလျှာအပြားလိုက်နမ်းလိုက်တယ်
"ရွတ်..ပလပ်"
တကိုယ်လုံးတုန်တက်သွားကာအဖုတ်ထဲကအ
ရည်တွေစိမ့်ဆင်းသွားပြီးတခါမှမခံစားဖူး
သောအရသာထူးကိုခံစားမိကာခင်လေးမှာ
အဖုတ်ထဲလျှာဝင်လာအောင်ပေါင်ကိုကားပြီး
မြှောက်ပေးမိပြန်တယ်။
မင်းမင်းလဲတတ်စွမ်းသမျှကိုခင်လေးတစ်ယောက်ဖီးတက်လာစေဖို့ကြိုးစားပြီးလုပ်ပေးလိုက်ရာ ခင်လေးခမျှာမကြုံဖူးသေးတဲ့ကာမရေ
စီးမှာမျောပါသွားတော့တယ်။
ခင်လေးတစ်ယောက်စိတ်ပါလာလို့ အော်ညည်းမိသလိုကာမစိတ်ကအထွဋ်အထိပ်ရောက်လို့တကြိမ်ပြီးသွားခဲ့တယ်။
မင်းမင်းလည်းလီးက အရမ်းတောင်နေပြီလီးထိပ်မှာလည်းအရည်ကြည်တွေစိုနေပြီ။လီးကိုတချက်နှစ်ချက်ဂွင်းတိုက်လိုက်ပြီးခင်လေးအဖုတ်ကိုတေ့လိုက်တယ်။ခင်လေးမှာကာမစိတ်တွေဖြစ်ပြီးအလိုးခံချင်နေပြီမို့မတားမြစ်နိုင်ဖြစ်နေပြီ။လီးတေ့ပြီး
ဖိချလာတာကြောင့်အဖုတ်ထဲလီးကတင်းကြပ်ပြီး
"ဗျစ် ဖြစ် ဗျိ ဗျိ"
"အာ့ ကိုမင်း ဖြေးဖြေး"
လီးတရစ်ချင်းတိုးဝင်လာတယ်။အဖုတ်ထဲပူကနဲဖြစ်သွားတဲ့အတွက်ခင်လေးကိုမင်းကိုပြောလိုက်တယ်။ကိုမင်းလည်းခင်လေးနို့ကိုကုန်းစို့ပြီးခနလေးလီးထည့်ထားရင်းငြိမ်ပေးလိုက်တယ်။ခင်လေးစောက်ဖုတ်ကညှစ်သလိုခံစားရပြီးခင်လေးလည်းညည်းလာတော့မှထပ်ပြီးသွင်းလိုက်တယ်။
အဖုတ်ယက်ခံရတဲ့ခံစားမှု့မျိုးမဟုတ်ဘဲလီးဝင်လာတဲ့ခံစားချက်ကတမူထူးခြားတယ်။အဖုတ်ထဲဝင်လာတဲ့လီးကအဖုတ်အတွင်းသားတွေကိုပွတ်ဆွဲသွားတော့ခင်လေးမှာအရမ်းကိုကာမစိတ်တက်လာစေပြီးဖီးတက်နေတော့မျက်လုံးမှိတ်ကာနှုတ်ခမ်းကိုက်ပြီး
ညည်းတွားမိလိုက်တော့တယ်။ခင်လေးညည်းတွားသံကကိုမင်းကိုတဏှာစိတ်ပိုကြွလာစေပြီးလိုးချက်တွေမြန်လာတယ်။
"ဘွတ် ဖွတ် .
"ဗျစ် ဘွတ် ဖွတ်
ခင်လေးမှာငါးမိနစ်ခန့်သာအလိုးခံရပြီးနောက်ပြီးချင်လာပြန်တယ်။
"ဖွတ် ဘွတ်ဖပ် ဖပ်
"ခင်လေးပြီးတော့မလား
ကိုမင်း
ကိုမင်းလည်းခင်လေးပြီးတော့မယ်ဆိုတော့အရှိန်နည်းနည်းတင်လိုက်ကာထပ်လိုးလိုက်တယ်။စောက်ဖုတ်ကစေးပိုင်တင်းကြပ်ကာညှစ်
ထားမှု့ကြောင့်ကိုမင်းလဲပြီးချင်နေပြီ။တဖတ်တဘွတ်ဘွတ်နှင့်လိုးချက်ပြင်းပြင်းကိုအကြိမ်သုံးရာနီးပါးဆက်လိုးလိုက်ရာ
"ဘွတ် ဖွတ်
"အာ့ပြီးပြီ
ကိုမင်းလည်းသုတ်တွေပန်းထွက်ကာပြိုင်တူပြီးသွားရတော့တယ်။မောပန်းသွားတဲ့ကိုမင်း
ခင်လေးအနားကပ်အိပ်ကာဖက်ပြီးအနမ်းတွေ
ခြွေလိုက်တယ်။ခင်လေးလည်းကိုမင်းကိုဖက်ပြီးအမောဖြေနေရာကနှစ်ယောက်သားအိပ်ပျော်သွားကြပြီးမနက်လေးနာရီလောက်မှခင်လေးနိုးလာခဲ့တယ်
"ကိုမင်း"
"ဟင်"
"ထတော့လေ သွားတော့လူတွေမြင်ကုန်မယ်"
"အင်း သွားမယ်ခင်လေး"
ကိုမင်းလဲလူးလဲထကာခင်လေးပါးကိုနမ်းပြီး
သူ့မိဘအိမ်ဘက်ကိုသွားတော့တယ်။
ခင်လေးလဲညကအဖြစ်အပျက်တွေးကာ
တခုခုမှားသလိုခံစားမိလိုက်တယ်။ပြီးမှဖြစ်သွားပြီးပြီဆိုတော့ပြင်မှမရတော့တာဟုတွေးကာ
အိပ်ရာကထပြီးအိမ်သာကိုသွားလိုက်ပါသေးတယ်။ရှူးပေါက်ပြီးစပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်တော့
စောက်ဖုတ်ကိုရေဆေးပြီးဆေးပုံးထဲမှသန္ဓေတားဆေးယူကာသောက်လိုက်ရင်းအိပ်ရာပေါ်ပြန်အိပ်လိုက်တော့တယ်။
Crd မူရင်းရေးသူ
